Hoe kijk jij terug op je leven?
25 oktober 2022 
in How to
4 min. leestijd

Hoe kijk jij terug op je leven?

Hoe kijk jij terug op je leven?

 

Is dit geen vraag als je op je sterfbed ligt? Gelukkig leven we in een tijd van groeiend bewustzijn waardoor jij dit nu leest en ik vermoed dat je niet hoogbejaard bent. Wanneer de jaren verstrijken en je bent gevuld met oneindige nieuwsgierigheid, besef je dat je precies dát doet wat je te doen hebt. Maar wat doe je dan precies?

 

 

Om dit te verhelderen is er eerst een structuur nodig met fases. Zie het als een boeiend boek met een aantal hoofdstukken en daarin weer subtitels. Het verhaal bouwt zich op als in een goeie film. Schrijver Joseph Campbell is bekend om zijn 'Reis van de held' theorie waarin elk leven meerdere reizen kent waarin jij als held(in) op reis gaat door 11 groeifases. Het helpt mij om deze groeifases te herkennen en ik geef je een verslag uit mijn eigen leven als voorbeeld. Dus binnen een levensreis maak je ook kleinere reizen van een paar jaar tot zelf een paar dagen.

 

 

In de eerste 30 jaren werden naast fijne emoties ook gekenmerkt door eenzaamheid, onzekerheid, faalangst, buitengesloten en onveilig voelen; symptomen van verborgen hechtingtrauma's en specifieke ervaringen. We zijn allemaal wel ergens geschaad waarbij een levensbehoefte tijdig of langdurig niet vervuld werd en je je alleen voelde. En pas later besef je dat dit gebeurde ongeacht alle goede bedoelingen van opvoeders en omgeving. Misschien heb ik in deze jaren wel 5 heldenreizen doorleeft. Waarin ik emotionele pijnen heb leren ervaren en beperkende overtuigingen ben gaan ontwikkelen. Een basis voor de komende jaren.

 

 

De 10 jaren daarna leefde ik mijn overlevingsmechanisme voluit om van al die pijnlijke gevoelens los te komen. Nooit meer alleen zijn, afgewezen of afgekeurd worden. Als familielid, vrouw, vriendin, minnares, collega, moeder. De perfectie voerde ik, vaak onbewust, zodanig op om de oude maar soms intens voelbare hechtingspijn binnen relaties te vermijden. Als je de pijn maar vaak genoeg voelt en je strategie werkt dan lijkt alles normaal voor je te zijn.

‘De hoer en de non fase’ noem ik het hoofdstuk wel eens. Mijn beschermende ego was dus zodanig op dreef dat ik nog meer zielsdelen aan het verliezen was. 'Ik ben mezelf kwijt' zei ik vaak halverwege een heldenreis. Mijn lichaam signalen negeerde ik volledig. Mijn drang om nog meer kennis te krijgen over de psychologie en het brein werkte eerder ondersteunend aan mijn overlevingsstrategie dan dichter te komen bij een hartverbonden zelfliefde.


Never regret anything that has hapened in your life. It cannot be changed, undone or forgotten. So take it as a lesson learned and move on.



De 10 jaar daarna ging het over overgave, opgeven, vergeven, accepteren en afsluiten. Mijn lichaam hield ermee op en mijn analytische denken zorgden voor stress en overspanning. Mijn overlevingsstrategie wat mij jarenlang de pijn liet overleven diende mij niet meer. Het wereldbeeld wat ik toen had aangenomen bleek een illusie te zijn.

De reis naar binnen en bezinning begon. Mijn hoofdtaak werd een diepgaande relatie met mezelf aangaan. Ik begon de testen die het leven mij gaf steeds sneller te herkennen waardoor mijn verlangen naar onvoorwaardelijke liefde alleen maar groeide. In het hele levensverhaal is dit een hoofdstuk waarin de heldin de grote transformatie maakt en de triggers gaat herkennen.

 

 

In de huidige fase voelt het voor mij als opnieuw geboren te zijn.  En chronische pijnen leren mij om meer te leven IN mijn lichaam, daar alle wijsheid uit te halen en erop te vertrouwen. Dan voel ik of de geleerde kennis als achtergrondinformatie aansluit. Laat ik zeggen dat het is alsof ik ben aangekomen in de kleuterklas om mij als Wounded Healer verder te ontwikkelen.

Mijn verwondingen en nog niet opgeloste worstelingen zijn niet uniek en ik herken ze daardoor ook in anderen, met name mijn cliënten. Mijn helingsprocessen zijn belangrijke ervaringen die ik inzet voor andere gewonde zielen en omdat dit mijn reis blijkt te zijn ben ik begeleider in menselijke processen geworden. In de vorm van coaching, therapeut, bemiddelaar en schrijven. Ook jouw talent wordt zichtbaar in jouw heling.

 

 

Een ziel beoordeeld niet als goed of fout maar ziet het interessante in gebeurtenissen. Alsof het dit spannende boek aan het lezen is en smult van de goede en slechte tijden. Mijn oude patronen en overtuigingen uit de eerste fase doen zich nog wel eens voor maar mijn innerlijke wijsheid met al mijn gevoelens, emoties en innerlijke gidsen zijn nu mijn richtingwijzers. En misschien herken je ze nog niet, maar ook bij jou zijn de wegwijzers naar een heilige graal aanwezig.

 

 

  1. Schrijf een verslag van elke 10 jaar en breng dit terug naar maximaal 5 kernzinnen.
  2. Vraag je omgeving naar hun verhalen over jouw 10 jaar fase om een ander verhaal over jou te ontvangen. Voeg hiervan maximaal 3 kernzinnen toe aan je eigen kernzinnen.
  3. Haal de belemmerende herhalingen eruit en zet dit op een to do list om aan te werken. Geef je leven een voorlopige titel.

 

 

En als je dit dan gedaan hebt, praat erover, deel het met anderen. Misschien kan je mij of anderen dan weer inspireren. Maak er een landkaart of striptekening van.

Jouw levenservaringen zijn bijzondere geschenken die alleen voor jou en jouw groei bedoeld zijn. En die willen door iets of iemand ontvangen worden.


Vind je het toch lastig om jouw rode draad te vinden en heb je hulp nodig? Neem gerust contact op of onderzoek jezelf beter met deze praktische gids om stap voor stap dichter bij jezelf te komen.

Over de schrijver