Vergevingscoach

Wat brengt mij om vergevingscoach te zijn en wat wordt met vergeving bedoeld?

Ik heb me jarenlang beziggehouden met vergeving en me afgevraagd of mensen zaten te wachten op een vergevingscoach. Vaak wordt er dan gedacht aan het kerkelijke begrip van vergeving. Gezien als onderdeel van een boeteprogramma. Zelf ben ik niet kerks opgegroeid en heb ik er nauwelijks een boetegevoel bij gehad. Bij vergeving moest ik eerder aan een Nelson Mandela denken of een Gandhi. Toen ik op een punt in mijn leven stond waarbij ik zoveel woede en schaamte voelde, kreegik het enorme verlangen om van die pijn en onrust af te komen. Ik wilde weer vrede voelen. Vrede in mijn lijf, liefde in mijn hart. Het lukte me niet meer.

Dader en slachtoffer

Ik ging op reis naar Amerika en kwam in een instituut waar een Forgiveness Retreat werd gegeven. Wie of wat wilde ik vergeven? Mijn vorige relatie was een fiasco geworden. Met pijnlijke gevoelens zijn we uit elkaar gegaan en hij heeft me nog jaren ’achtervolgt’ waardoor ik niet los kwam. Ik was me al bewust van mijn eigen daderschap in de relatie maar het slachtofferschap was veel groter aanwezig. Ik ben jaren verward gewest hierover. Mijn dadersrol in de relatie accepteren koste veel moeite te accepteren. Maar in de retraite deed ik nog een nieuwe ontdekking. Ik ging voor vergeving over de ex-relatie, maar ik vond zelfvergeving voor mijn rol als moeder en mijn zelf veroordeling. Ik was tien jaar eerder gescheiden en omdat de vader van mijn dochters en ik op een voorbeeldige manier met elkaar omgingen dacht ik dat ik het goed gedaan had. Maar ik werd al snel verliefd na de scheiding, meerder keren zelfs. Vier relaties volgden na mijn scheiding en je kan aannemen dat deze ontstonden vanuit mijn eigen leegtes in het leven, op zoek naar bevestiging van liefde. Je kan dan wel begrijpen hoe dit voor kinderen uitgewerkt heeft ook al konden ze het goed met mijn nieuwe geliefdes vinden. Ze wisten zich goed aan te passen. Ik had het niet door met mijn roze bril…

Zelfvergeving

Zelf vergeving, daar draait het om. Jezelf aanvaarden met alle gebreken en alle keuzes die je ooit gemaakt hebt. Spijt hebben heeft geen zin. Het veranderd niets aan het verleden. Ik wilde verder en om niet weer de leegte van liefde in mijn leven door externe factoren te vullen zou ik dus zelfliefde moeten leren omarmen. De liefde voor mezelf ondanks alle gebreken en missers. Mijn missie werd zelfvergeving en al snel merkte ik dat ik daarna ook vergeving voor anderen te kunnen voelen. Met compassie kon ik naar situaties en mensen uit het verleden en heden kijken. Zelf vergeving is niet een moment wat alles ineens anders maakt. Het is eerder een werkwoord waaraan je telkens herinnerd wordt. Mijn kritische stemmen in mijn hoofd geven zich niet zomaar gewonnen en helpen mij herinneren dat ik zelfvergeving als keuze bij mij draag en is het belangrijk om met compassie door het leven te blijven gaan. Want ik voel de empathie, waardoor ik in de schoenen van anderen kan gaan staan. Maar met compassie heb ik niet alleen begrip maar voel ik ook het verlangen naar liefde in de ander. We zijn in oorsprong gelijken en hebben ander gedragingen die uit angsten zijn ontstaan.

Verborgen pijn bij scheiding

Voor mij werd het belangrijk om anderen met zelf vergeving en het ervaren van compassie te helpen. In mijn werk als scheidings-mediator maar ook in de dagelijkse omgeving ervaar ik zoveel oordelen over anderen waarbij ik de eigen pijn van de ander voel. Ik herken dan zoveel stille woede in de ander van waaruit weer chronisch fysieke klachten ontstaan. Ook mijn fysieke lichaam schreeuwde om meer liefde. Onderliggende verborgen pijnen, emoties die generatie op generatie worden doorgegeven. Het voelde vaak heel onmachtig om toe te zien hoe een ander zichzelf veel pijn aandeed. En over vergeving beginnen resulteerde vaak eerder afkeer dan interesse. De mensen die de meeste afkeer voor het woord Vergeving ervaren die beseffen niet dat ze eigenlijk nog altijd boos zijn over de kerk, over hun jeugd of een vorm van boetedoening die zij hebben ervaren. En vaak is het ook dat de pijn nog niet erg genoeg voelt en het slachtofferschap comfortabel of veilig lijkt te zijn.

Timing

Voor iedereen is er een andere timing in het leven. Dit heb ik weten los te laten. Mensen midden in een scheiding moet soms eerst alle emoties doorvoelen om te kunnen rouwen. Ook slachtoffers van machtsmisbruik hebben een rouwproces nodig om een verlies te kunnen aanvaarden. Uiteindelijk komt er een besef dat men verder met het leven wil, dat de vermoeidheid toeslaat of hebben een andere motivatie. Dan wordt ineens de keuze gemaakt om een keerpunt te maken en komt het verlangen om weer de liefde in zichzelf te vinden. Dan komen woorden als vergeving, compassie en loslaten in beeld. Vergeving is de compassie in het leven vinden, het verleden uit het heden te halen, omarmen van het leven zelf. Vergeven betekent niet vergeten en niet het gedrag goedkeuren maar rust en heling terug te brengen voor jezelf.

en dus…vergevingscoaching

En zo besloot ik mij dus verder in vergeving te verdiepen en als ervaringsdeskundige in mijn werk als mediator en coach te brengen. Hierbij heb ik mij laten inspireren uit diverse werkwijzen als de waarheid- en verzoeningsmethodes van Ubuntu, diverse internationale vergeving experts, Fambul Tok uit Sierra Leone, de wijsheden van inheemse culturen, het stervensbegeleiding uit het boeddhisme en mijn eigen Licht.